خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۴۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفتم ای عشق ده مرا پندیگفت ازعقل شوبری چندی
۲
گفتمش با شکسته دل چکنمگفت او را بده به دلبندی
۳
شد تنم همچو کاه و یار از غمبار من کرده کوه الوندی
۴
نبرد نام کس دگر ز نباتزند آن شوخ اگر شکر خندی
صفحهٔ ۱ از ۲