خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۴۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عجب ای ترک بی وفا بودیچه شد آن عهدها که بنمودی
۲
چه شد آن لطفها که می بودتچه شد آن وعده ها که فرمودی
۳
به وفاهر چه ما بیفزودیمتوبه جور و جفا بیفزودی
۴
به توهرگز نمی سپردم دلگر بدانستم این چنین بودی
صفحهٔ ۱ از ۲