خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۴۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از طلعت اگر ماهی گفتار چرا داریوز قامت اگر سروی رفتار چرا داری
۲
خون دل ما خوردی از لعل لبت پیداستحاشا نتوان کردن انکار چرا داری
۳
صنعان صفت از دستم بردی دل و دین اززلفای بت نیی ار ترسا زنار چرا داری
۴
با اینکه به لب داری اعجاز مسیحائیاز چشم نمی دانم بیمار چرا داری
صفحهٔ ۱ از ۲