خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۴۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر آن مهربان یارم شود مهمان شب و روزینیارد خوشتر از آن روز وشب دوران شب وروزی
۲
به فیروزی شبم چون روز وروزم عید نوروز استاگر چون جان کندجا در برم جانان شب وروزی
۳
ز بیخوابی وبی تابی کس از شب روز نشناسدز عشقت پیش خلقی گرکشم افغان شب وروزی
۴
قیامت را ودوزخ را کسی انکار اگر داردگرفتارش کن اندر زحمت هجران شب وروزی
صفحهٔ ۱ از ۲