خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۴۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همچو چهرت کی بود آتش چوزلفت دودکیز آتش ودودت جز آب چشم دیده سودکی
۲
گه زره سازی در آتش گه به گل بازی کندگشت زلف تو خلیل الله کی داوودکی
۳
با دل من آنچه چشم کافرت کرده است کرددرجهان فرعون کی شداد کی نمرود کی
۴
چشم تو خونریزی پیر وجوان راکرده فرضداد پیغمبر کجا فتوی خدا فرمودکی
صفحهٔ ۱ از ۳