خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۴۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بوسه دل از لعل جان بخشت هوس داردهمیفرصت ار یابد ببوسد تا نفس دارد همی
۲
گرچه مستان از عسس دارند بیم جان ولیبیم جان ازچشم مست تو عسس دارد همی
۳
از قفس باشند مرغان درگریز اما مرامرغ دل در کوی تومیل قفس دارد همی
۴
بی سبب نی خالهای دلفریبت کنج لبهر کجا حلوا بود آنجا مگس دارد همی
صفحهٔ ۱ از ۲