خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۴۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آشوب شهری شورجهانیماه زمینی شاه زمانی
۲
از رخ عدوی اسلام وکفریوز قد بلای پیر وجوانی
۳
هم سست عهدی هم سخت روئیدرتلخ گوئی شیرین زبانی
۴
چون تو به دوران نبودولیکناین است کای ماه نامهربانی
صفحهٔ ۱ از ۲