خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۴۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفتی از چیست که شیرین سخنیای صنم بسکه توشیرین دهنی
۲
وصف لعل شکرین تو مراشهره کرده است به شیرین سخنی
۳
پیش زلفت ندهد بوبه مشامعنبر اشهب ومشک ختنی
۴
گوبه چشمت نکند فتنه بپاگوبه زلفت نکند راهزنی
صفحهٔ ۱ از ۳