خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۴۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عجب از چشم سیه راهزنیآفت جان ودل مرد و زنی
۲
هم به خد عبرت ماه فلکیهم به قد غیرت سروچمنی
۳
نه چه گفتم توکجا ومه وسروکه تو هم گلرخ وهم سیم تنی
۴
گو نیارند دگر مشک به فارسکه تو از زلف ختا وختنی
صفحهٔ ۱ از ۲