خلوتی با صابر همدانی
شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از چه بر دنیا و اهلش اتکا باشد مرا؟نیستم اعمی که حاجت بر عصا باشد مرا
۲
مهربانی را طمع هرگز ندارم از رقیباز گدا، کی انتظار کیمیا باشد مرا؟
۳
با خسان همدم نمی گردم بمانند حبابحیف باشد زندگی صرف هوا باشد مرا
۴
گر همای همت من اوج گیرد نه سپهرزیر پا افتاده ی چون بوریا باشد مرا
صفحهٔ ۱ از ۳