خلوتی با صابر همدانی
شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر زمان یاد از شکنج زلف جانان می‌کنموقت خود را صرف افکار پریشان می‌کنم
۲
دل مرا چون صید پیکان خورده در خون می‌تپدهر زمان یادی از آن برگشته‌مژگان می‌کنم
۳
مهر اگر دعوی کند کز ماه رویش بهتر استیک شب او را روبه‌رو با ماه تابان می‌کنم
۴
عالم سر در گریبانی مرا خوش عالمی استبی‌سبب نبود اگر سر در گریبان می‌کنم
صفحهٔ ۱ از ۲