خلوتی با صابر همدانی
شمارهٔ ۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز دوری تو، ملالی که داشتم، دارمدلم فسرده و حالی که داشتم، دارم
۲
اگرچه با شب هجران گرفته خو دل منامید روز وصالی که داشتم، دارم
۳
چو از خیال تو فارغ نمی توان بودنبه دل هنوز خیالی که داشتم، دارم
۴
دگر، نه سیر گلستان رواست بی تو مرادگر، نه آن پر و بالی که داشتم، دارم
صفحهٔ ۱ از ۲