خلوتی با صابر همدانی
شمارهٔ ۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا شد سرم ز آتش سودا گرمهمواره باشدم دم گویا گرم
۲
تفتیده‌تر ز کورهٔ حدادیمباشد ز آه سرد، دم ما گرم
۳
آنسر، که شور عشق و جنون داردکی می شود ز نشأه ی دنیا گرم؟
۴
تا از شراب عشق توان شد مستسر را مکن ز نشئه ی صهبا گرم
صفحهٔ ۱ از ۴