خلوتی با وفایی مهابادی
شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خودآرابر سوخته ی خویش ببخشای خدارا
۲
ما تشنه لبانیم تو هم آب بقاییبر تشنه یکی جرعه ببخش آب بقا را
۳
در هر شکن افتاده هزاران چو دل مامشکن دل ما، شانه مزن زلف دو تا را
۴
آرایش روی تو صلا زد به قیامتیارا در این روی دلارای میارا
صفحهٔ ۱ از ۲