خلوتی با وفایی مهابادی
شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارمپادشاهم دل خویش از چه مشوش دارم
۲
یک طرف نغمه ی نی، یک طرف آوازه ی دفیک طرف دیده به روی بت مهوش دارم
۳
خلوت دل به خیال رخ و زلف دلبرهم چو بتخانه ی چین جای منقش دارم
۴
داغم ازحلقه زلف تو به رویت شب و روزکه نسوزم چه کنم؟ نعل در آتش دارم
صفحهٔ ۱ از ۲