خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پاک ساز از غیر دل ، وز خود تهی شو چون حبابگر سبک روحی توانی خیمه زد بر روی آب
۲
خودنمایی کی کند آن کس که واصل شد به دوستچون نماید مه چو گردد متصل با آفتاب
۳
کی دهد در جلوه گاه دوست عاشق راه غیردم مزن از عشق اگر ره می‌دهی بر دیده خواب
۴
نیست بر ذرات یکسان پرتو خورشید فیضلیک باید جوهر قابل که گردد لعل ناب
صفحهٔ ۱ از ۲