خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از تو همین تواضع عامی مرا بس استدر هفتهای جواب سلامی مرا بس است
۲
نی صدر وصل خواهم و نی پیشگاه قربهمراهی تو یک دو سه گامی مرا بس است
۳
بیهوده گرد عرصهٔ جولانگه توامگاهی کرشمهای و خرامی مرا بس است
۴
خمخانهای نمیطلبم از شراب وصلیک قطره بازمانده جامی مرا بس است
صفحهٔ ۱ از ۲