خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکس که مرا از نظر انداخته اینستاینست که پامال غمم ساخته، اینست
۲
شوخی که برون آمده شب مست و سراندازتیغم زده و کشته و نشناخته، اینست
۳
ترکی که ازو خانهٔ من رفته به تاراجاینست که از خانه برون تاخته اینست
۴
ماهی که بود پادشه خیل نکویاناینست که از ناز قد افراخته، اینست
صفحهٔ ۱ از ۲