خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پر گشت دل از راز نهانی که مرا هستنامحرم راز است زبانی که مرا هست
۲
با کس نتوان گفتن و پنهان نتوان داشتاز درد همین است فغانی که مرا هست
۳
ای دل سپری ساز ز پولاد صبوریبا عربده سخت کمانی که مرا هست
۴
مشهور جهان ساخت بر آواز عزیزشدر کوی تو رسوای جهانی که مرا هست
صفحهٔ ۱ از ۳