خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نکرد ناخن تدبیر اثر دل ما رامگر خدنگ تو بگشاید این معمّا را
۲
فراخ عیشی موجم ز رشک می‌سوزدکه تنگ در بغل آورده است دریا را
۳
فروختیم به یک تار زلف او دل و دیناگر به هم نزند زلف یار سودا را
۴
چه‌گونه نشکندم دل که زهر غمزة توشکست بر رخ خورشید رنگ سیما را
صفحهٔ ۱ از ۲