خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کم گیر بهر حادثه عقل کفیل رابستن به مشت خس نتوان رود نیل را
۲
چشم امید داشتن از اهل روزگارباشد طبیب درد نمودن علیل را
۳
بال مگس ندارم و بر خویش بسته‌امکاری که کردنی‌ست پر جبرئیل را
۴
کس نیست در مقام فنا جز بقای دوستورنه چرا نسوختی آتش خلیل را!
صفحهٔ ۱ از ۴