خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم که کرده‌‌ام الماس نشئه مرهم رابه مرگ عیش سیه‌پوش داغ ماتم را
۲
کسی که سرمه از آن درگرفت چون خورشیدبه یک نگاه ببیند تمام عالم را
۳
به گلشنی که در آن شعله آبیار بودبه آفتاب برابر نهند شبنم را
۴
به روز وصل سیاهی ز داغ برگیرملباس عید نسازم پلاس ماتم را
صفحهٔ ۱ از ۲