خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز دارد عشق در آغوش بیهوشی مراغم مهیّا می‌کند اسباب مدهوشی مرا
۲
با زبان بی‌زبانی می‌کنم تقریر شوقکرده ذوق گفتگو سرگرم خاموشی مرا
۳
مدّتی شد تا ز معراج قبول افکنده استطرّة او در سیه چاه فراموشی مرا
۴
خلعت سر تا به پایی دوختم از داغ عشقچشم مستش کرد تکلیف سیه‌پوشی مرا
صفحهٔ ۱ از ۲