خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۱۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رسید و آن خم ابرو بلند کرد و گذشتتواضعی که به ابرو کنند، کرد و گذشت
۲
نوازشم به جواب سلام اگر چه ندادتبسمی ز لب نوشخند کرد و گذشت
۳
به جذبهٔ نگهی کز پیش کشان میبردچه صیدها که اسیر کمند کرد و گذشت
۴
کرشمهای که جنون آورد تعقل آنبلای دانش صد هوشمند کرد و گذشت
صفحهٔ ۱ از ۲