خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل تهی از خون شد و دیده چو کوثر پرستشیشه اگر شد تهی شکر که ساغر پُرست
۲
دل زعنا پرملال شیشة ساعت مثالیک دم اگر خالی است ساعت دیگر پرست
۳
وجه پریشانیم چیست که از یُمن اشکدامن دریا دلم از در و گوهر پرست
۴
قطرة اشکم چنین گرم چرا شد مگرساغر چشم من از خون سمندر پرست!
صفحهٔ ۱ از ۲