خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا بوی زلف یار در آبادی منستهر لب که خنده‌ای کند از شادی منست
۲
بالم وداع جلوة پرواز می‌کندیارب دگر که در پی صیّادی منست؟
۳
دارم سراغِ جلوة سیمرغ و کیمیاهر نقش پی که گم شده در وادی منست
۴
از ناله رخنه در جگر سنگ می‌کنمکو بیستون؟ که نوبت فرهادی منست
صفحهٔ ۱ از ۲