خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز عکس زلف تو آیینه سنبلستانستبه وصف روی تو بلبل هزار دستانست
۲
به نخل قد تو کردیم سرو را نسبتبدین وسیله کنون سرفراز بستانست
۳
اسیر عشق تو باغ و بهار را چه کندخیال روی تو هر جا بود گلستانست
۴
هوا چو سرد شود باده خوش بود فیّاضپیاله گیر که ساغر گل زمستانست
صفحهٔ ۱ از ۱