خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهان ز عکس رخت پرگل است و یاسمن استنهال قد تو سرو بلند این چمن است
۲
تو رحم اگر نکنی بر دلم کسی چه کند؟تنت به ناز برآورده‌ام گناه من است
۳
ز یار شکوه ندارم خدای می‌داندکه شکوه‌ام ز دل بی‌قرار خویشتن است
۴
به حیرتم که به گرد چه انجمن کردمکه یاد روی تو شمع هزار انجمن است
صفحهٔ ۱ از ۲