خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به لب تا نغمة عیشم قرین استمدار چرخ برچین ِ جبین است
۲
شکوهم مانع افتادگی نیستسرم بر چرخ و رویم بر زمین است
۳
نظر جایی نمی‌اندازم از بیمنگاهم را نگاهی در کمین است
۴
لب پر خنده چون ساغر چه حاصلچو مینا گریه‌ام در آستین است
صفحهٔ ۱ از ۲