خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جسم خاکی گر بمیرد آتش جان زنده استگرد میدان گر نباشد مرد میدان زنده است
۲
بهر خامی‌ها جفای روزگاران کیمیاستآتش افسردگان دایم به دامان زنده است
۳
گر ننالد کس چه فرق از زندگی تا مردگیگر نه بلبل، کس چه داند در گلستان زنده است!
۴
عشق باقی شد که فانی در بقای حسن شدهر که یوسف دید داند پیر کنعان زنده است
صفحهٔ ۱ از ۲