خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا همچو گل پیاله شکفتن گرفته استاز توبه همچو غنچه دل من گرفته است
۲
روی پیاله سرخ که میخانه را ازودیوار و در طراوت گلشن گرفته است
۳
در بزم یار شیشه به این سادگی که هستخون هزار توبه به گردن گرفته است
۴
ما را اگر ز بزم تو اندیشه مانع استلطف ترا که گوشة دامن گرفته است؟
صفحهٔ ۱ از ۲