خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگو ز عقل که دامِ فریبِ خودرایی‌ستمَبین به علم که آیینهٔ خودآرایی‌ست
۲
کسی که بادهٔ تحقیق خورده می‌داندکه اعتراف به جهل از کمالِ دانایی‌ست
۳
جهان ز حیرتِ حُسن تو نقشِ دیوارستفضای دهر به عهدِ تو کُنج تنهایی‌ست
۴
تمام دهر ز آزاده‌ای نشان ندهدکه سرو هم به چمن زیر بارِ رعنایی‌ست
صفحهٔ ۱ از ۵