خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سودای تو از جان وفاکیش نرفتستداغت ز دل بیهده‌اندیش نرفتست
۲
سیلاب فنا گر برد اسباب دو عالمچیزی به در از کیسة درویش نرفتست
۳
زاهد نکند ترک جگرکاوی مستانحق برطرف اوست که از خویش نرفتست
۴
سعی همه تا منزل یأس است درین راهزین مرحله یک گام کسی پیش نرفتست
صفحهٔ ۱ از ۲