خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشوه‌اش چون در چمن آیین لطف و ناز بسترنگ بر رخسار گل صد ره شکست و باز بست
۲
بلبلان را شرم رویش ناله بر منقار دوختقمریان را سرو نازش جلوة پرواز بست
۳
کیست یارب این شکارافکن که دوران بهر آنبر سمند آسمان از مِهر طبل باز بست
۴
نغمة جان بخشد امشب مطرب ما جای تاررشتة جان مسیحا گوییا بر ساز بست
صفحهٔ ۱ از ۲