خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در گلستان طفل شبنم تا به دوش گل نشستغنچه از بی‌طاقتی خونابه نوش گل نشست
۲
بوی گل غارتگر هوش است اما در چمننالة بلبل کمین‌آرای هوش گل نشست
۳
حرف روی دلکشت می‌گفت بلبل در چمناین سخن چون گوهر شبنم به گوش گل نشست
۴
هفتة گل زود آخر شد که بلبل بر بهارآب زد از گریه چندانی که جوش گل نشست
صفحهٔ ۱ از ۲