خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۲۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سفر عمر زیانست و درو سود عبثحسرت بود چو اندیشة نابود عبث
۲
کس درین مرحله یارب به چه خرسند شود؟فکر معدوم عبث حسرت موجود عبث
۳
دل ازین دانش بیجا به مرادی نرسیدهر چه گفتیم و شنیدیم عبث بود عبث
۴
عمر طی گشت و به جایی نرسیدیم آخرقدم سعی درین بادیه فرسود عبث
صفحهٔ ۱ از ۲