خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۲۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کجا راه بریدیم عبث بود عبثدر پی هر چه دویدیم عبث بود عبث
۲
سعی هر چند که در طیّ منازل کردیمبه مرادی نرسیدیم عبث بود عبث
۳
تن به سفتن ندهد گوهر دریای مرادرنج بی‌جا که کشیدیم عبث بود عبث
۴
خبر از غبن ندارد چو تویی هرزه درایهر چه گفتیم و شنیدیم عبث بود عبث
صفحهٔ ۱ از ۲