خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۲۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل مسیح ز دردم شکسته می‌گرددطبیب بر سر من زود خسته می‌گردد
۲
چه نازک است دل توبه‌ام که بی‌تکلیفبه یک تبسّم ساغر شکسته می‌گردد
۳
به چشمه‌ساز نصیبم اگر دهند آبیچو آبِ چشمة آیینه بسته می‌گردد
۴
چه شایعست به گلزار داغ بالیدنکه برگ برگ درو دسته دسته می‌گردد
صفحهٔ ۱ از ۲