خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۲۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر خود ز لطف گامی در راه ما گذاردما دیده فرش سازیم تا یار پا گذارد
۲
امشب که شمع مجلس با آن پری سپردستپروانه منصب خود باید به ما گذارد
۳
گر برخورد به زلفش باد صبا به گلشناز شرم بوی گل را در دم به جا گذارد
۴
بر صید دیگری دام انداختن شگون نیستبا کوهکن بگویید این کار واگذارد
صفحهٔ ۱ از ۲