خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۲۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسکه آرام از نگاهش بی‌محابا می‌پردرنگ از رخسارة مرغان دیبا می‌پرد
۲
در محیط عشقم از بیم خطرناکی چه باککشتی شوقم به بال موج دریا می‌پرد
۳
نامة گمگشتگان بر بال عنقا بسته‌اندچشم بر راهانِ ما را دیده بیجا می‌پرد
۴
جلوة شاهین بدست نو شکارم دیده استمرغ روح من که در اوج تمنا می‌پرد
صفحهٔ ۱ از ۲