خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۲۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لعل لبت ز خون گهر آب میخورداز چشمه‌سارِ شیر، شکر آب میخورد
۲
گل‌های اشک بر سر کوی هوس مریزکاین گلستان ز خون جگر آب میخورد
۳
تا اوج عرش جلوة بی‌بالیم رساستپروازم از شکستن پر آب میخورد
۴
آسیب تشنگی نبود در دیار عشقاز برق تیشه کوه و کمر آب میخورد
صفحهٔ ۱ از ۳