خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۲۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لعلت که باغ خنده ازو آب می‌خوردخون هزار گوهر سیراب می‌خورد
۲
رشک لب تو خون جگر می‌کند به کامشیری که طفل غنچه ز مهتاب می‌خورد
۳
در پیچشم ز موی میانی که چون نگاهاندیشه از تصوّر آن تاب می‌خورد
۴
با یاد ابروش به مصلّای طاعتمموج سرشک بر خم محراب می‌خورد
صفحهٔ ۱ از ۳