خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۲۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیتو تا ره بر غبار خاطر غمناک کردنالة من خاکها در کاسة افلاک کرد
۲
سر به گردون گر رسد افتادگی دستار ماستآتش مادر تواضع سجده پیش خاک کرد
۳
آب عصمت میچکد از ساغر سرشار ماعاقبت آلودگی دامان ما را پاک کرد
۴
دل به تلخی تا نهادم میچکد شهد از لبمصبر آخر در مذاقم زهر را تریاک کرد
صفحهٔ ۱ از ۳