خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به صد افسون در آن دل یاد من منزل نمی‌گیردبلی آیینة خور تیرگی در دل نمی‌گیرد
۲
دل آسودگان از دستبرد فتنه آزادستکسی هرگز خراج از ملک بی‌حاصل نمی‌گیرد
۳
چنان در خط و زلف او زبان شانه جاری شدکه گر صد عقده پیش آید یکی مشکل نمی‌گیرد
۴
به نوعی عاجزم در عاشقی از دادخواهی‌هاکه بعد از قتل خونم دامن قاتل نمی‌گیرد
صفحهٔ ۱ از ۲