خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه شد بازم که زخمم باج از مرهم نمی‌گیرددماغم جام خوشحالی ز دست جم نمی‌گیرد
۲
چه حال است اینکه حسرت را دماغ آشفته می‌بینمچه ذوقست اینکه مرغ ناله‌ام را دم نمی‌گیرد
۳
ملایک را گواه خویش می‌گیرم که در محشرکسی عشق جوانان بر بنی‌آدم نمی‌گیرد
۴
اگر درد دلی باشد به اشک خویش می‌گویمملامت پیشه جز غمّاز را محرم نمی‌گیرد
صفحهٔ ۱ از ۲