خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه سازم دست دردی دامن جانم نمی‌گیردکه امید دوا در یاد درمانم نمی‌گیرد
۲
به راه کوی او یک دم ز ضعف پا نمی‌افتمکه بوی گل در آغوش گلستانم نمی‌گیرد
۳
چه لازم دل رهین منّت باد صبا کردنچرا گل نسخة چاک از گریبانم نمی‌گیرد
۴
پر عنقا به سر از صیدگاه وصل می‌آیمدگر گرد شکاری طرف دامانم نمی‌گیرد
صفحهٔ ۱ از ۱