خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به باغ سبزه چو بیند خطت به سر خیزدپی تواضع قد تو سرو برخیزد
۲
بهار خط تو اول ز پشت لب سر زدکه سبزه از طرف چشمه بیشتر خیزد
۳
خیال آن مژه هر گه درآیدم به ضمیربه جای ناله ز دل نوک نیشتر خیزد
۴
ترشّح مژه آبی نزد بر آتش منمشخّص است چه سیرابی از شرر خیزد
صفحهٔ ۱ از ۲