خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی به درد سخن غیر طبع من نرسدقلم دواسبه به داد دل سخن نرسد
۲
رسیده‌ام به مقامی به راه کعبة شوقکه هر که پای طلب بشکند به من نرسد
۳
متاع جلوة شیرین چنان رواجی یافتکه غیر حسرت بیجا به کوهکن نرسد
۴
ز سوزن مژه ارزانی رفو باشدشکاف سینه، که تا دامن کفن نرسد
صفحهٔ ۱ از ۲