خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کی چنینم از مژه خون جگر چکداین شعلة گداخته از چشم تر چکد
۲
داغ طراوت تو بر آن روی تازه‌امترسم گل نظاره ز دست نظر چکد
۳
هر مرغ را که نامة من زیر بال اوستخون شکایت دلم از بال و پر چکد
۴
با این طراوتی که سخن را به یاد تستگر بفشرند نامه‌ام آبِ گهر چکد
صفحهٔ ۱ از ۸