خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آیینه سنگ بود ترا دید و آب شدآنگاه از فروغ رخت آفتاب شد
۲
روز ازل ز شعلة حسن تو یک شراربر آسمان شد و لقبش آفتاب شد
۳
نرگس شنید تا ابدش دیده باز ماندچشمت که از فسانة من نیمخواب شد
۴
ای دل به حفظ ظاهر ازین بیشتر بکوشحسنی که نیست هم همه صرف نقاب شد
صفحهٔ ۱ از ۲